Dorine Lebesque-van Rooy

dorineOpgegroeid op een werf, mijn opa en vader waren aannemers, als oudste kind, met twee jongere broers, een heerlijke jeugd gehad. Omringd door veel vrije speelruimte, opa en oma als buren, dieren (konijnen,kippen en een hond) en een werkplaats om in te knutselen. Mijn kinderlijke fantasie en inventiviteit heb ik daar kunnen ontwikkelen, iets waar ik mijn hele (zakelijke) leven als ondernemer plezier van heb gehad.

Na de Havo ben ik naar de middelbare detailhandelschool gegaan, omdat ik een eigen zaak in kindermode wilde beginnen. Marketing, communicatie, management, maar ook de boekhouding heb ik daar geleerd. De dag na mijn diploma besloot ik eerst ervaring op te gaan doen in het aannemersbedrijf en de keukenzaak van mijn vader. Het bleek zo leuk dat ik ben gebleven.

In 1987 ben ik getrouwd met Marcel Lebesque, in 1989 werd onze dochter Layla geboren en in 1991 onze zoon Thymo. Veelal als huismoeder thuis, heb ik kunnen genieten van onze kinderen. Ik heb geprobeerd ze te geven wat ik zelf ook had meegekregen in mijn jeugd. Veel ruimte, vrijheid en liefdevolle aandacht. Lekker knutselen en kliederen en buiten leven. In 1999 ben ik in onze zaak “Lebesque persoonlijke interieurs” gaan werken. Mijn taken daar waren; klanten ontvangen en adviseren, marketing en communicatie, administratie en personeelszaken en het organiseren van evenementen.

Op zoek naar een nieuwe uitdaging, kwam ik, tijdens de wandelingen  met onze hondjes, in gesprek met Suzanne. Zij vertelde over de oprichting van DOE en dat raakte me. Ze zei; kom maar een keer praten en zo geschiedde…

Zo mooi; bij DOE tellen niet de diploma’s maar de passie!

Op maandag ben ik de “kleuterjuf” en op vrijdag overleg ik met de Communicatiekring en ben ik bezig met de Fotokring om samen met kinderen ideeën te bedenken voor een fotogalerie van alle schoolgenoten.

Daarnaast heb ik me aangemeld voor de Huisvestingskring.

Mijn wens is nog meer op avontuur gaan met kinderen, de paden op de lanen in, je neus achterna, zelf ontdekken. Kinderen in contact brengen met de breedte van de maatschappij, zodat ze zelf hun mening kunnen vormen. Bijvoorbeeld door excursies te organiseren naar instellingen waar gehandicapten wonen en werken, of asielzoekers te bezoeken, maar ook bedrijven (brainport) benaderen voor stages en meer. Daarnaast ben ik aan het onderzoeken of ik kan helpen sponsorgelden of middelen binnen te halen, zodat we DOE wensen eerder kunnen vervullen.

Ik hou van DOE, omdat ik me er thuis voel, ik ben dol op alle kinderen, ik ben zeer onder de indruk en geniet van de passie van de samenwerkers; “leerkrachten” en ouders, ik leer bij en ik groei. Bedankt DOE dat je bestaat!