De ochtend van mijn leven

Door Eric Mijnster, samenwerker bij DOE.

Gabrielle is onze vaste kracht in het speellokaal, de plek die is ingericht voor de vier- en vijfjarigen. De jonge schoolgenoten zijn vrij om de hele school te ontdekken en dit is hun basis. Bovendien zijn er gedurende de dag een aantal momenten waarop er in het speelparadijs gezamenlijk wordt gegeten. Ik huppel er geregeld binnen. Om samen fruit te eten of een boek voor te lezen, of om aan mijn gebroken hart geopereerd te worden. Ik vind het zo mooi om met de pure energietjes in contact te staan en vaar als vanzelfsprekend mee op hun fantasie. Creativiteit te overvloed. Het speellokaal doet zijn naam eer aan.  “De ochtend van mijn leven” verder lezen

Werkt dat?

Door Eric Mijnster, samenwerker bij DOE.

De vraag ‘werkt dat?’ wordt me vaak vol verbazing gesteld als ik vertel over de opzet van DOE. Jonge mensen die vrij zijn om hun dagen in te vullen, hun nieuwsgierigheid achterna, hun eigen richting ontdekkend. Mijn wedervraag is net zo vaak ‘wat bedoel je met werkt het?’ ‘Nou, …’ begint mijn gesprekspartner zijn/haar vervolgvraag ‘gaan ze dan echt iets doen? Gaan ze dan echt iets doen waar ze wat van leren?’ “Werkt dat?” verder lezen

Welkom

Door Eric Mijnster, samenwerker bij DOE.

In september 2017 zat ik in de drukst bezochte schoolkring die ik tot nu toe heb meegemaakt. Er waren zo’n 8 samenwerkers en 25 vooral jonge kinderen aanwezig. Dat was niet zomaar. Nieuwe leerlingen worden na enkele weken, zodra ze een beetje geland zijn en hun komst op DOE definitief is, officieel aangenomen in de schoolkring. Tijdens zo’n kring staan de kersverse DOE-ers even in het middelpunt van de belangstelling. Iedere aanwezige krijgt de beurt om zich vol enthousiasme uit te laten over de betreffende personen. Dat maakt het welkomstmoment voor de nieuwe schoolgenoot vooral een oefening in liefde ontvangen. “Welkom” verder lezen

Levenslessen op het Centre Court

Door Eric Mijnster, ondersteuner bij DOE.

Toen de bouwers hun kapriolen in de gymzaal hadden gestaakt, en de schuimrubberen blokken en matten terug in de daarvoor bestemde rolcontainers plaatsten, bleef een van de energieke krullenbollen stilstaan. Hij keek me vragend aan. Zijn makkers verlieten de hal. Hij liep naar me toe. Op zo’n moment begin ik voortaan bij voorbaat vanbinnen te lachen. Ik heb inmiddels door dat kinderen me echt álles kunnen vragen en ik was razend benieuwd naar hetgeen er in het koppie van mijn jonge vriend omging. “Levenslessen op het Centre Court” verder lezen

Op expeditie

Door Eric Mijnster, ondersteuner bij DOE.

Nietsvermoedend liep ik langs de kringruimte richting de lunchroom. Daar hield een jongen van 7 jaar me abrupt staande. Hij begon vol enthousiasme te vertellen over wat hij dolgraag wilde doen: “Eric, ik wil een natuurwandeling maken!” Zijn ogen straalden. Zijn passie was zo aanstekelijk dat ook ik begon te stralen. “Op expeditie” verder lezen

In het DOE-atelier

Door Nicole Verhoeven, begeleidster in het atelier.

“Wil jij me helpen om een astronautenbroek te maken?” vroeg een leerling van 4 jaar. Hij wist al precies hoe hij eruit moest komen zien en dat hij het wilde naaien met de naaimachine. Machines vindt hij interessant, want toen we laatst een vlaggenlijn voor zijn zelfgebouwde sinterklaasboot maakten wilde hij de vlaggen zeker weten met de nietmachine vastmaken. Hij was gefascineerd door het mechanisme dat ervoor zorgde dat de nietjes uit dat machientje kwamen. Nadat hij de zilveren stof uitkoos, hebben we het simpel aangepakt en is hij op de grond op de stof gaan liggen en hebben we zijn benen nagetekend. “In het DOE-atelier” verder lezen

Toneelles

Door Eric Mijnster, ondersteuner bij DOE.

Ze stond te wachten in de hal en keek verward om zich heen. Na een aantal jaren op een reguliere basisschool was ze op haar zevende op DOE040 – Democratisch Onderwijs Eindhoven – terechtgekomen. Het idee van DOE: leven in vrijheid en leren door het volgen van je eigen nieuwsgierigheid. DOE was net opgericht en geopend en het meisje behoorde tot de eerste lichting leerlingen. Met enig ongeduld keek ze rond. “En nu?” dacht ze. Ze wachtte op het moment waarop iemand haar zou vertellen dat ze iets moest gaan doen. “Toneelles” verder lezen

Dit is nu

Door Eric Mijnster, ondersteuner bij DOE.

Iedereen die dit leest heeft ooit leren lezen. De kans is groot dat je ongeveer 6 jaar was toen je daarmee begon, in groep 3. In dezelfde periode begon je met schrijven. Je kreeg een stikker of krul als je de sierlijke lussen onder en boven de letters met precies de juiste hellingsgraad tussen de lijntjes wist te krijgen. Je kreeg geen stikker of krul als dat niet lukte. Bakte je er echt helemaal niets van, dan zei je gedag tegen al je vriendjes en deed je het allemaal gewoon nog eens over. Schoolrapporten waren onverbiddelijk. Geen genade. “Dit is nu” verder lezen

Ik wil vandaag wiskunde doen!

Door Reinier Bosch, invaldocent wiskunde bij DOE

Een jonge schoolgenoot van vijf jaar oud kwam vandaag langs om te vertellen dat hij graag wiskunde wil doen. Hij had dit al een keer tegen een samenwerker gezegd en deze had dit aan mij laten weten, dus ik was voorbereid op de vraag. Hij vertelde dat hij ook een schrift voor rekenen heeft thuis, maar vandaag had hij die niet bij zich. Hij wilde toch wel graag meteen aan de slag, dus ik zei: “Laten we wiskunde gaan zoeken in de school.” “Ik wil vandaag wiskunde doen!” verder lezen

Kleuters in ontwikkeling

DOE heeft er inmiddels al bijna drie schooljaren opzitten. Teamlid Suzanne heeft zich vanaf het begin gericht op de jongste leerlingen bij DOE. We hebben inmiddels verschillende zevenjarige leerlingen op DOE, die op hun vierde zijn gestart. Mooi om de balans eens op te maken. Hoe gaat het nu eigenlijk met die kinderen die van het begin af aan op een democratische school zitten en dus niet te maken hebben met het ‘ontscholen’ zoals wij dat noemen. Suzanne schreef een mooi stuk over de ontwikkeling van de kleuters en het kleuteronderwijs bij DOE.